
Laten we het hebben over carbon-quartz verhitingsbuizen.
Als je ooit naar een gewone verhittingselement hebt gekeken en gedacht hebt: “Ik heb dit nodig om het warm te krijgen, en dat moet nu meteen gebeuren”, dan is carbon-quartz precies wat je nodig hebt.
In feite nemen we een koolstoffilament en sluiten dit af in een buis van zeer zuiver kwarts. Maar hier komt het echte ‘magische’ aspect: het koolstoffilament wordt niet alleen heet, maar geeft ook intensieve infrarode straling af. Het gaat om een andere vorm van energie die veel effectiever is dan de straling die wordt geproduceerd door een gewone metalen coil.
Het juiste vermogen kiezen
Bij het kiezen van een buis draait het allemaal om het evenwicht tussen spanning en hitte. Als je een hogere spanning gebruikt, kun je langere buizen gebruiken zonder dat er energie verloren gaat. En wanneer je het vermogen verhoogt? Dan wordt het pas echt interessant. Je kunt dan je gewenste temperatuur in slechts enkele seconden bereiken.
Let erop dat de voedingsbron goed past bij de weerstand van het filament. Anders kan het filament beschadigen. Niemand wil dat op een dinsdagochtend meemaken.
Waarom kwarts?
De kwartsbuis is niet alleen bedoeld voor esthetische redenen. Hij heeft twee belangrijke functies: ten eerste voorkomt hij dat het koolstoffilament oxideren (wat het filament onmiddellijk zou vernietigen). Ten tweede laat de buis de infrarode straling door zich heen gaan, zodat deze de werkstukken kan verwarmen.
We gebruiken gesmolten kwarts omdat dit materiaal goed bestand is tegen temperaturenverschillen. Je kunt het snel opwarmen en afkoelen, zonder dat het glas barst. Bovendien kunnen we als het nodig is coatings op de buitenkant van de buis aanbrengen, zodat we de manier waarop de hitte op de werkstukken werkt kunnen beïnvloeden.
Maak je geen zorgen over de installatie: de verbindingpunten zijn standaard, dus ze passen meestal gemakkelijk in je bestaande industriële ovens.
De nadelen
Je vindt deze buizen overal: bij het blazen van PET, in drooglijnen en in curingstations. Ze zijn erg handig, want ze nemen minder ruimte in beslag dan die ouderwetse keramische verhitters.
Maar er zijn ook nadelen. Koolstoffilamenten zijn nogal breekbaar. Ze zijn niet zo bestand als tungsten. Als de machine te veel trilt of iemand per ongeluk tegen de buis stoot, kan het filament breken. Het is dus een broos materiaal.
Mijn advies: zorg ervoor dat de bevestigingen stevig zijn. En controleer ook goed je koelventilatoren. Je moet de omringende hitte weg houden van de uiteinden van de buizen, anders zal de levensduur van de buizen verkort worden.